یک سیستم درجه بندی در حقیقت ابزاری است که به کوهنورد کمک می کند تا مسیری پر چالش و در حد توان خود را پیدا کند.زمانی که به مسیری سنگین گفته می شود بدین معنی است که از درجه بندی انجام شده،سخت تر است و وقتی از اصطلاح ملایم استفاده شود به این معنی است که مسیر از درجه بندی انجام شده آسانتر است.

کلاس 1: راهپیمایی

کلاس 2: کوهنوردی ساده همراه استفاده گاه و بیگاه از دستها

کلاس 3: کوهنوردیی که در ان نیاز به طناب هم پیدا شود

کلاس 4: سنگنوردی ساده که اغلب در معرض نقاط خطر ناک واقع شدن هم در آن وجود دارد و اغلب مواقع از طناب استفاده می شود

کلاس 5:  جایی است که سنگنوردی واقعی شروع می شود:

5.0 - 5.7: سنگ نوردی ساده برای با تجربه ها، جایی که اکثر تازه کارها از آنجا شروع می کنند.

:5.8 - 5.9 جایی که اکثر سنگ نوردان آخر هفته ای در آن راحت هستند. از مهارت های مخصوص سنگ نوردی مثل لاخ کردن، دولفری و پرس تاقچه استفاده می شود.

5.10 یک سنگ نورد ویژه آخر هفته ای می تواند به این سطح برسد.

:5.11 – 5.15 قلمرو متخصصین واقعی که نیازمند تمرین بسیار و توانایی های طبیعی است و در اغلب مواقع باید صعودهای زیادی را روی مسیر تکرار کرد. سیستم اعشاری یوسی میتی فقط سخت ترین حرکات هر طول طناب را ارزیابی می کند و در مسیرهایی با چند طول طناب، سخت ترین طول طناب را در نظر می گیرد. این سیستم هیچ چیزی در مورد درجه سختی کلی، حمایت، قرار گرفتن در معرض خطر، خروج از مسیر و فشار تلاش را مشخص نمی کند. سیستم یوسی میتی فقط دشواری حرکت یا طول طناب را مورد توجه قرار می دهد.